- to ostatecznie Kaźmierz mógł rozlać do flaszek spirytus, który konserwował eksponaty i służył rozwojowi nauki. Tak to sobie powiedział, niosąc konewkę przez wieś. Na wszelki wypadek powtórzył półgłosem w nowej wersji zasłyszane z ust ojca westchnienie: "Daruj, Panie Boże, ale czego to człowiek z głodu nie wymyśli. Dziedzic Dubieniecki te fanaberie z żyru robił, a ja biedą przymuszony". Kiedy przekładał pełną dziwnie żółtego spirytusu konewkę z ręki do ręki, zerkał naokoło jak złodziej. Wciąż miał przed oczyma te eksponaty, które zostały na dnie słoików: skręconą jak lina żmiję, wypukłooką ropuchę, którą w Krużewnikach nazywali "czerepacha". Przelewając zawartość konewki do pustych flaszek, postanowił je odpowiednio ukryć, żeby samemu nie wziąć przez pomyłkę ich zawartości do ust. Ale jeszcze tego samego dnia, w którym dla Pawlaków i Karguli słońce dwa razy wzeszło, miał skorzystać z pozyskanych zapasów. Stało się to w wyniku jego bratania się z Kargulem, które zaczęło się od drabiny. Kaźmierz, skończywszy w stodole napełnianie flaszek, wlazł na sieczkarnię, żeby ukryć je wysoko w sianie. Wspinał się na palce, chcąc sięgnąć na wysokość desek, na których leżały zapasy siana. Kargul z daleka zobaczył te jego wysiłki. .

- Gdy Płaksin spytał mnie o zdanie, to ja zdecydowałem, że powinniśmy badania przeprowadzić w anglii. Zarówno AFIP, jak i laboratorium FBI w Waszynktonie są znakomite, ale ja wybrałem Petera Gilla, ponieważ znałem go osobiście, a brytyjski Ośrodek Medycyny Sądowej jest najlepiej przystosowany do przeprowadzenia tego rodzaju śledztwa - badania DNA mitochondrialnego. Poza tym brałem już pod uwagę zwrócenie się o pomoc do księcia Filipa. Wiedziałem, że będzie skłonny nam pomóc, jeśli badania zostaną przeprowadzone w anglii. Należało znaleźć sponsorów. W przypadku naukowców rosyjskich zawsze najważniejszą sprawą są fundusze. Nie ma barier politycznych, ale są finansowe i nie wszystko jest możliwe. 15 września 1992 roku Paweł Iwanow znalazł się na pokładzie odrzutowca lecącego z Moskwy do Londynu. W bagażu podręcznym, zapakowane próżniowo w folię polietylenową, znajdowały się próbki kości udowych pobrane z dziewięciu szkieletów z jekaterynburskiej kostnicy. Na lotnisku Heathrow Iwanow spotkał się z Nigelem McCrery, producentem z telewizji BBC, który brał udział w negocjacjach związanych ze sprowadzeniem kości do anglii.. Kubraczku.. - Bank zawsze wygrywa, przypomnij sobie. - Objął ją ramieniem. - Chodźmy. Zorganizuję kilku ludzi, żeby go przenieśli. Pokój, w którym umieściła ją Julie Legrande, był bardzo ładny. Znajdowało się w nim łóżko z baldachimem i chińskie dywany na podłodze. Z okna rozpościerał się piękny widok na leżący z tyłu domu ogród. Przez to właśnie okno wyglądała Genevieve, gdy Julie objęła ją ramieniem, tak samo jak przedtem uczynił to Hare. - Smutno ci, cherie?. Ciasta, wszystko na misach rzeźbinoych w skalnym krysztale.. - Nie każdy członek Towarzystwa Vanzagarian jest kompletnym wariatem - odparła wielkodusznie. - Dziękuję pani. Bardzo to pocieszające, że w pani oczach yyrosłem ponad poziom ludzi niespełna rozumu. Henry roześmiał się. Bemice również wydawała się rozjawiona. Madeline spłonęła rumieńcem. - A co pan powie na temat tego klucza, sir?.